Θεσσαλονίκη special edition, #aegeanairlines, #vgfoodblogawards, #vimagourmetfoodblogawards, Χοιρινό με πρασοσέληνο μέσα σε πεϊνερλί, ορεκτική ροζ τουρτίσα με τυροκαφτερή και κρέπες, κουλουρίνια γεμιστά με φέτα, κρέμα τρίγωνου με φουντούκια και σοκολάτα. Thessaloniki special edition, #aegeanairlines, #vgfoodblogawards, #vimagourmetfoodblogawards, Baked pork leeks and celery leaves within bread. Pink crepes-cake with hot cheese salad. Koulouria (round breads with sesame seeds) stuffed with feta cheese. Chocolate and hazelnuts cream





Και οι γευστικές περιπλανήσεις σταθμεύουν στην πόλη μου αποτυπωμένη στις πολύχρωμες άψογες φωτογραφίες του καλού συναδέλφου Άγγελου Ζορζοβίλη.
Αποχαιρετώ τον διαγωνισμό με ένα χοιρινό πρασοσέληνο κρυμμένο καλά σε ένα αφράτο πεινερλί, με μία ορεκτική αλμυρή τουρτίτσα με κρέπες και τυροκαφτερή, με κουλουρίνια γεμιστά με φέτα και μία κρέμα του τριγώνου Πανοράματος γαρνιρισμένη με φουντούκια και σοκολάτα.
Ο Λευκός Πύργος και ο Χορτιάτης

παρατηρητήριο από τα Κάστρα της πόλης

Καπάνι, η παλιά αγορά

γαλήνιο λιμάνι

Αριστοτέλους

Μέγας Αλέξανδρος, το στέκι των skateboarders αλλά και διαφόρων performer

Είναι αδύνατον να ξεχωρίσω τα εμβληματικά παραδοσιακά πιάτα της Θεσσαλονίκης, μία πόλη σταθμός λαών και πολιτισμών. Ντόπιοι Θεσσαλονικείς, μικρασιάτες, πόντιοι, τούρκοι, εβραίοι, βαλκάνιοι, διάφοροι, αλλοδαποί, επηρέασαν την αστική κουζίνα της πόλης με τρία κοινά στοιχεία: την αγάπη για το καλό σπιτικό φαγητό, την γλυκιά υπερβολή στα πολυάριθμα πιάτα των οικογενειακών μαζεμάτων και την αγάπη για τους τσιπουρομεζέδες και τα ψάρια.
Μού ήταν δύσκολο να αποφασίσω για το μενού του δίσκου μου: θαλασσινά? Όσπρια? Κρέατα? Πουλερικά? Ντολμάδες? Ζυμωτά? Μεζέδες για τσίπουρο? Νηστίσιμα πιάτα? Καλοκαιρινά λαχανικά ή χειμωνιάτικα λαχανικά?
Η ποικιλία είναι ατέλειωτη.
Για να είμαι ειλικρινής αυτός είναι ο δεύτερος δίσκος που σας σερβίρω. Και για του λόγου το αληθές. Ιδού και η ψωτογραφία από την πρώτη μου απόπειρα:
Κουλουρίνια, μυδοπίλαφο πάνω σε ψητά αστεράκια από ψωμί και γλυκό σιροπιαστό ινδοκάρυδο.
Αλλά ας έρθω στα σημερινά μαγειρέματα:  
Κυρίως πιάτο
Χοιρινό με πρασοσέλινο μέσα σε πεϊνερλί

Το κυρίως πιάτο λοιπόν είναι χοιρινό με το ταπεινό πρασοσέλινο, που μου θυμίζει πολύ τα παιδικά μου χρόνια ……
Αλλά το ιδιαίτερο του είναι το πεϊνερλί που το αγκαλιάζει και το κρατάει ζουμερό και κάνει πιο παιχνιδιάρικο το σερβίρισμα.



Τα υλικά για 5 ατομικά πεϊνερλί και μια επιπλέον μερίδα στο πιάτο:
600γρ χοιρινή σπάλα
3 φέτες λεμονιού για το βράσιμο
2 μεγαλούτσικα πράσα
κλαδάκια σέλινου
φυλλαράκια φρέσκου μελισσόχορτου
5-6 φυλλαράκια μέντας
1/2 φλιτζάνι ελαιόλαδο
χυμός ενός λεμονιού
1 κουταλάκι σουμάκι
αλάτι, μαύρο πιπέρι
για τα πεϊνερλί
11/2 φλιτζάνι μαλακό αλεύρι
1 αβγό
1/2 φλιτζάνι φρέσκο γάλα
2 κουταλιές ελαιόλαδο
1 κουταλάκι ξηρή μαγιά
από 1/2 κουταλάκι αλάτι και ζάχαρη
για το ψήσιμο
100γρ κρέμα γάλακτος
1 αβγό

1 κουταλιά ελαιόλαδο
1 κουταλάκι σουμάκι
αλάτι 

Αρχίζω με τη ζύμη των πεινερλί:
Κάνω λακκούβα στο αλεύρι, προσθέτω όλα τα υλικά και ζυμώνω μέχρι να γίνει η ζύμη απαλή και ελαστική. Σκεπάζω τη ζύμη με μία πετσέτα και την αφήνω να φουσκώσει.
Βράζω το κρέας μαζί με τις φέτες του λεμονιού για 4-5 λεπτά, το στραγγίζω, πετώ τα λεμόνια και το κόβω σε πολύ μικρά κομματάκια. Ψιλοκόβω τα πράσα και τα πλένω σε άφθονο νερό. Στραγγίζω προσεκτικά τα πράσα και τα σιγομαγειρεύω στο ελαιόλαδο μέχρι να μαραθούν. Προσθέτω το κρέας, τα αρωματικά, το χυμό λεμονιού, το σουμάκι, αλάτι και πιπέρι. Μαγειρεύω με πολύ χαμηλή θερμοκρασία για 20' . Προσθέτω νερό αν χρειαστεί. Σημαντικό είναι να μελώσει το φαγητό και να μην έχει ζουμάκια.
Προθερμαίνω το φούρνο στους 190° , πάνω κάτω στις αντιστάσεις.
Ζυγίζω τη ζύμη και την χωρίζω σε 5 κομμάτια. Ανοίγω το κάθε κομμάτι και το γεμίζω στο κέντρο με το πρασοσέληνο. Σχηματίζω το πεϊνερλί σαν βαρκούλα και το ακουμπώ απαλά πάνω στο ταψί.
Ανακατεύω με ένα πιρούνι τα υλικά της κρέμας και την μοιράζω στα πεϊνερλί. Ψήνω για 35'.










η κρέμα για τη γέμιση
ποτέ χωρίς ζυγαριά ή μεζούρες





και το κλασσικό σερβίρισμα



 Το ορεκτικό: 
Ροζ τουρτίτσα με τυροκαφτερή και κρέπες






Την αγαπάμε πολύ τη φέτα στη Θεσσαλονίκη. Σχεδόν με όλα τα φαγητά έβγαινε και βγαίνει στο τραπέζι. Την επιλέγω λοιπόν και για αυτό το μαγείρεμα, που δεν είναι τόσο δύσκολο και έχει και αυτό σίγουρη επιτυχία. Η καφτερή πιπεριά είναι προαιρετική. Βασικά είναι δύο αλοιφές σε μία: η κλασσική τυροκαφτερή, και η αλοιφή της πιπεριάς Φλώρινας με φέτα.
Για 2 μικρές τουρτίτσες:
200γρ φέτα
½ πράσινη καφτερή πιπεριά
1 πιπεριά Φλώρινας
2 κουταλιές ελαιόλαδο
1 κουταλιά νερό
για δύο κρέπες:

1 αβγό
½ φλιτζάνι γάλα
3 κουταλιές αλεύρι
αλάτι
Ψήνω τις πιπεριές και τις ξεφλουδίζω. Κόβω αστεράκια από την μία πιπεριά Φλωρίνης για να στολίσω τις τουρτίτσες. Αλέθω στον πολυκόφτη όλα τα υλικά της τυροκαφτερής. Προσθέτω λίγο νερό αν μου βγεί «σφικτή»
Ετοιμάζω τις κρέπες.
Ανακατεύω με το πιρούνι τα υλικά και αφήνω το μίγμα να σταθεί για 15΄. Λαδώνω ελαφρά με ένα βουρτσάκια ένα αντικολλητικό τηγάνι και ετοιμάζω τις κρέπες. Κόβω τις κρέπες στη συνέχεια  με μία τετράγωνη φόρμα και βάζω εναλλάξ, αλοιφή, κρέπα μέχρι να γεμίσει η φόρμα. Στολίζω με τα αστεράκια.
 















Το ζυμωτό του δίσκου:
Τα απαραίτητα κουλούρια σε μίνι μέγεθος γεμιστά με φέτα
Κουλουρίνια με φέτα
Το πρώτο που θα σου πει κάποιος για τη Θεσσαλονίκη για πρωϊνό είναι το κουλούρι και το δεύτερο η μπουγάτσα. Για το δίσκο έφτιαξα κουλούρι, μίνι όμως και το όνομα του το δανείστηκα από τον αρτοποιό που πουλάει τα νόστιμα κουλούρια του στην Τσιμισκή στο γνωστό καροτσάκι. 

Η συνταγή είναι από τα μαγειρέματα μου στο βιβλίο ‘Διατροφή και Γεύση’ από τις εκδόσεις ΖΗΤΗ και έχει απλή γέμιση φέτας
Τα υλικά για 12 κουλουρίνια

220γρ μαλακό αλεύρι

110γρ νερό

1 κουταλιά ελαιόλαδο

½ κουταλάκι ζάχαρη, ½ κουταλάκι αλάτι

½ φλιτζάνι ψημένο σουσάμι (αναποφλοίωτο)


100γρ φέτα για τη γέμιση

Νερό 1 κουταλιά ελαιόλαδο και 1 κουταλιά ζάχαρη για το ψήσιμο.

Κάνω λακκούβα στο αλεύρι, προσθέτω όλα τα υλικά και ζυμώνω μέχρι να γίνει η ζύμη απαλή και ελαστική. Σκεπάζω τη ζύμη με μία πετσέτα και την αφήνω να φουσκώσει. Ζυγίζω τη ζύμη και τη χωρίζω σε 12 κομμάτι. Ανοίγω το κάθε κομμάτι σε στενόμακρη λωρίδα, το γεμίζω με φέτα, το κλείνω σε κύκλο, το βουτάω σε νερό και ζάχαρη και το τυλίγω στο σουσάμι.
Ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο στους 190ο πάνω κάτω στις αντιστάσεις. Ο φούρνος μου είναι καινούριος και διαπιστώνω ότι ψήνει πιο γρήγορα από τον παλιό και σε χαμηλότερες θερμοκρασίες. Συμβουλεύομαι συνεχώς το βιβλιαράκι του φούρνου για τις θερμοκρασίες που προτείνει γιατί αλλιώς τα «αρπάζω»




Το γλυκό: 
Κρέμα τρίγωνου με φουντούκια και σοκολάτα

Δε μπορώ να συναγωνιστώ τους άξιους ζαχαροπλάστες της πόλης μας που φτιάχνουν αυτα τα υπέροχα τρίγωνα Πανοράματος. Όμως την κρέμα την κάνω τακτικά είτε σε ποτήρι με μπισκότα είτε με φουντούκια όπως σήμερα: 
Τα τραγανά φουντούκια και οι μικρές σταγόνες σοκολάτες (που μου θυμίζουν σκουφάκια για νανους και όχι σταγόνες) πλαισιώνουν την κρέμα και της δίνουν μία άλλη διάσταση.
το γλυκό είναι εύκολο, έχει σίγουρη επιτυχία και είναι και γρήγορο. Αφιερωμένο για τις μανούλες με μικρά παιδάκια που ο χρόνος τους είναι πολύτιμος: 
Τα υλικά για 10 μικρά μπολάκια

250γρ γάλα

35γρ αλεύρι

1 αβγό

45γρ ζάχαρη

100γρ κρέμα γάλακτος
1 βανίλια
1 κουταλάκι φρέσκο βούτυρο
για τη σύνθεση του γλυκού: 
½ φλιτζάνι φουντούκια
½ φλιτζάνι σταγόνες σκούρης σοκολάτας
(αν θέλετε να αυτοσχεδιάσετε αντικαθιστάτε τα φουντούκια με μπισκότα και τη σοκολάτα με φρούτα: φράουλες πχ.)

Βάζω το γάλα να ζεσταθεί. Χτυπάω το αβγό και το προσθέτω μαζί με τη ζάχαρη, το αλεύρι και τη βανίλια στο γάλα. Ανακατεύω συνεχώς σε χαμηλή θερμοκρασία για να μη πιάσει το γάλα στον πάτο. Αφού δέσει η κρέμα, προσθέτω το βούτυρο, την κρέμα γάλακτος και ανακατεύω ξανά για 1-2 λεπτά. Για το σερβίρισμα, ψιλοκόβω στον πολυκόφτη τα φουντούκια και βάζω μία στρώση φουντούκια, κρέμα, σοκολατίτσες, ξανά κρέμα και στο τέλος φουντούκια. Βάζω ένα ολόκληρο στην κορυφή.